gizemli gölköylü

Alıntı

Konuşulan konu Anlattığın-anlattığını sandığın-anladığı-anladığını sandığı

 

Alıntı

Anlattığın-anlattığını sandığın-anladığı-anladığını sandığı

Kimse duymuyor ya! İçinden söylendiklerini sadece sen diledikçe, "zamandan şikayetlerin" kendini tekrarın ötesine geçmiyor.Kör-sağır diyalogu gibiyiz. "Ben" ve "gerçek" birbirmizi anlamamak için kırk dereden 40 kova su taşıyoruz ve aradaki nehir büyüdükçe,daha uzlaşmaz,daha sağır oluyoruz ikimiz de.

Gerçek diyor ki olabilecek iş değil sizinki.Herkes kendi hayatını kendi tarafında yaşayıp paylaşıyormuş gibi yapamaz. İç sesin diyor ki: Vakti yok napsın! Kaça bölünsün?

Bak, yaşamın kendi zaten zor. Onun sana getirdiği bunca yük ve sorumluluk içinde beynin ağırlaşırken kendine ruh ferahlatıcı olarak bulduğun tek şey sevgi. Onun da cılkını çıkarmak için yaşam şeytanının sana fısıldadığı bahaneleri bulup huzuru erteliyorsun.Suçlu da sen, hakim de!

Ne komik değil mi?

Sevmeye zaman ayıramamaktan yakınan ile, "zaman ayırmayan" kişinin aynı olması?!!

Yaşam önceliğin hangisi karar ver önce.

Zengin ve her istediğini alıyor olabilmek mi,neşeli ve sakin yaşayabilmek mi?İkisi bir arada olsa olmaz mı diyorsun.Olur! Olur tabii ki.Ama parayı refah için gerekli "tek" şey olarak görmekten vazgeçersen olur.

Seviyorum dediğine ne kadar vakit ayırdığına bak bir. Haftada üç saat!

Sarılmak için ayırdığın zaman bak: 15 günde bir...Hatta çoğu zaman ayda bir.Bir kadın ve erkeği birbirine bağlayan en büyük duygusal anlatım dediğimiz dokunuş için zamanı olmamak ne hazin bir insanlık durumu. 

Düşüncelerini paylaşmak,bir filmi beraber izlemekk, beraber yemek yapmak, tavla oynamak, deniz kenarında taş toplamak, tartışmak, müzik dinlemek, siyasetten konuşmak,fıkra anlatmak, dünyanın geleceğini tartışmak için ayırdığın zaman bir bak.Hiç! Erteledikçe ertele...Bağlılık denilen şeyin zaman paylaşımı çoğaldıkça görünmez halatlarla oluştuğunu anlamazdan gel!

Hem itele sevdiklerini,hem de bana hep yakın kal de!

Sen ters tarafa dönsen de dünya kendi bildiği yöne doğru dönmeye devam ediyor.

Yeteri kadar paran olduğuna karar verdiğin zaman, senden, sevdiğini göstermen için, boynu bükük, ona vakit ayırmanı bekleyenler artık etrafında durmaktan yorulmuş ve gitmiş olacaklar.Yaşın 60 olacak...Takatin yarım,hüznün tam.

Paranı artık hüznüne katık yapıp bedelli sevgililer satın alabileceksin.

Günde üç öğün telefon mesajları yollayarak sana sadık ve tapan bir sevgili yaratmayı deneyebilirsin yeniden.

Başka bir şey beklememesini de söyle ona.

Mesela onu çok sevdiğini  ama bayramları yalnız geçireceğini söyle...

Mesela hafta sonları elini tutmaya asla vaktin olmayacağını söyle...

Mesela onu çok düşündüğünü ama yılbaşı gecesi başka yerde olacağını de...

Mesela onu sevdiğini özlediğini ama yanına gelmeye vakit yaratamayacağını söyle...

Mesela Yurtdışına gidiyorum de ve İzmir'e git..

Mesela bana güvenmekte ne kadar haklı olduğunu göreceksin de her gece başka bir insanla aynı evde uyu!

Mesela Çin'e git 10 günlüğüne özledim seni diye bağır...Geldikten 3 gün sonra bile onu görmeye vakit ayırama?

Nesin sen ABD başkanı mı?

Bitirilemeyen işler veziri?

Yerkürenin her sorunu için 7/24 danışılan bir guru mu?

Ölüyken yaşayanlar komitesi müdürü mü?

Cinselliği olmayan, hisleri olmayan bir android mi?

Kendime acımaktan vazgeçtim ,yarın ölüp ölmeyeceğimi bilmediğim bir hayat yolculuğunda beni sevecek birileri bir yerlerde mutlaka vardır...İncitmeden. Dördüncü yedekte bekletmeden, hüzne boğmadan, aşağılamadan, aldatmadan, ertelemeden...

Benimle övünecek birileri bir yerlerde vardır elbet. İnsan yanımı ,yüreğimin bembeyaz tarafını ve kanayan yerini görebilecek. Bana tatil gününü ayırdığında sevineceğimden sevinecek birileri mutlaka vardır...

Ben gidiyorum...Adına "hatıra" denilen her şeyin üzerine kalın bir yağlıboya katmanı çekiyorum.

Gözlerimizin güldüğü tek resmi yırttım...

Telefon numaranı ezbere bilmiyordum zaten telefon rehberinin hafızasından sildim.

E-postalarının adresini, adını soyadını, kalbimin içinde kanayan kabuğun üstünü kapattım.

Benim için aylar öncesindeki yabancısın artık.

Dilerim senin de bir gün başkası tarafından gönlün  kanatıldığında, sevdiğinin elinde bir bez olur ama kanayan yere bastırmak ve kanı durdurmak yerine döner sırtını ve kendi yaşamına bakar...

Dilerim.

              

 

 

 

 

 

  

  

Alıntı

HAVACILARIMIZ

Alıntı

Bir kadın gittiğinde...

 

                       Kadınlar giderse..

 

Kadınlar giderse..

Kadınlar gittiklerinde, arkalarında daha büyük boşluklar bırakırlar.

Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde yetim-öksüz kalan çok olur.
Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski düğmeler, özenle saklanmış küçülmüş giysiler, dolap diplerindeki kurdeleler... Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır tabaklar.

Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.

Sık sık boynunu büker sarıkız.

O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz, değerini kimse anlayamaz krom hac tasının.
Balkon artık sessizdir, koridor kimsesiz.

Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde; övgüler, uyarılar, yakınmalar, dualar yetim kalır.

Kapı eşiğindeki "Dikkat et" duyulmaz, annesi gitmiştir "Geç kalma"nın.

Kadınlar, arkalarında büyük boşluklar bırakarak giderler.
Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında.

Ve bir kadın gittiğinde pek çok yetim bırakmıştır arkasında.

Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında; bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı, bir bahçıvan, bir muhasebeci...

Bir anne gider...

Bir dost...

Bir arkadaş...

Bir sevgili...
Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde...

 

Alıntı

KANAR_YARAM

Bir günah isledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her firsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?

Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Ne vardi kalbimi tekrar fethetsen !
Ne olur birazda bizden bahsetsen
Hep onu sormasan ne kaybederdin?

Evli olmasakta keyfe kederdi
Gönül nikahimiz bize yeterdi
Seytana uyupta bu kadar derdi
Basina sarmasan ne kaybederdin?

Yakami tutmasan yargilar gibi
Ahiret gününde sorgular gibi
Her yerde hatami sergiler gibi
Önüme sermesen ne kaybederdin?

Üstüme gelmesen sikana kadar
Üzmesen canimdan bikana kadar
Dag gibi sabrimi yikana kadar
Dilini yormasan ne kaybederdin?

               İŞTE BÖYLE SEVDİM

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...


Kanattin yarami günbegün desip
Paramparça oldun gözümden düsüp
Çilgin seller gibi haddini asip
Üstüme varmasan ne kaybederdin?

Hiç sansin kalmadi dönsende geri
Yitirdin verdigim bütün degeri
Askina emanet ettigim yeri
Bu kadar kirmasan ne kaybederdin?